صــ ــداي پاي توست...
صداي قـــــلب نيست
صداي پاي توست
كه شب ها در سينه ام مي دوي
كافي است كمي خسته شوي
كافي است كمي بايستي...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط پروانگــــی
|
گاهــــ ــــ ــــي...
نه !
هميشه براي عاشق شدن
به دنبال بــ ــ ــاران و بهــ ـــ ـــار و بابــ ـــ ـــونه نباش
گاهي
در انتهاي خارهاي يك كاكتوس
به غنچه اي مي رسي
كه ماه را بر لبانت مي نشاند
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط پروانگــــی
|
تو بي نهايت طوفانهـــ ـــ ـــا...
درخت كه مــــي شوم
تــ ــ ــو پائيزي !
كشتي كه مي شوم
تو بي نهايت طوفانهـــ ـــ ـــا !
تفنگت را بردار
و راحت حرفت را بزن !
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط پروانگــــی
|
پريـــــ ــــ ـــدن...
مي ايستدروبروي پنجره...
مي گذارد مرگ از دهانش پايين برود
بچرخد در سرسراي سينه اش
شير خون را باز بگذارد،
يادش برود...
مي ايستد روبروي آسمان
دست مي كشد به مـــــوهايش
مي گويد:
پريــ ـــ ـــدن ، ربطي به بال ندارد
قلــ ♥ ـــب مي خواهد
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط پروانگــــی
|
حرف هاي نگـــ ـــ ــــفته...
درست مثــ ــ ــل فنجان قهوه
كه ته مي كشد
پنجره
كم كم از تصوير تــ ـــ ـــو
تهي مي شود
حـــــالا
من مانده ام و
پنجره اي خالي و
فنجان قهوه اي
كه از حرف هاي نگـــ ـــ ــــفته
پشيمان است
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط پروانگــــی
|
ايــــ ــــ ــــن بار...
زنبورها را مجبور كرده ايم
از گلــــهاي سمي عسل بياورند
وگنجشكي كه سالها
بر سيم برق نشسته
از شاخه هاي درخت مي ترسد !
بامن بگو چگونه بخندم ؟
هنگامي كه دور لب هايم را
مين گذاري كرده اند
ما كاشفان كوچه هاي بن بستيم
حرفـــــــــــــــــــــــــــ هاي خسته اي داريم
اين بار
پيامبري بفرست كه تنها ، گوش كند
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط پروانگــــی
|
من می توانم ...