♫جشن تنهایی ، شهاب رمضان
مرا با این بالــش و این دو تا ملافــ ه و این سه تا شکــلات
روی میزت راه می دهــی؟
میشود وقتــی مینویسی
دست چپت توی دست من باشد؟
اگر خوابــم برد
موقــع رفتن...
جا نگــذاری مرا روی میــز!
از دلتنگیت میمیـــرم...
وقتی نیستی
میخواهــم بدانم چی پوشیدهای
و هــزار چیز دیگـــر
اگر صبح زودتر از من بیــــدار شدی
ب و س م
کن
اما اگر من زودتر بیـــــدار شدم
بر سینـــ ه ات
منتظر همان بوســــ ه
می میرم
☼ دوست داشتن حرمت دارد ... حرتمش را نگـــ ه داریم ☼
گفتی:
دوستت دارم
دوستت دارم
دوستت دارم
دوست داشتنم بند نمیآید
چه کنم؟
گفتم: در آغوش من آنقدر بچرخ
که شب از روی روز بگذرد
روز در شب گم شود
و من هنوز تنت را کشف نکرده باشم...
دلم بهانـ ه ی تو را دارد
تو می دانــی
بهانــ ه چیست ؟!
آخــرین بار
کـــ ه داشتی تنت را
بـــ ه من شیرفهــم میکردی
فهمیدم پـــرواز
دستنیافتنـــی نیست
پرنــدهام را بغل کردم
و در عطـــر نارنج هات
شنــاور شدم...
با تو از دلـــم می گویم
دلی کـــ ه بیحیا جلو چشمانت
برهنـــ ه میچرخد
و با هر نگـــاه ِتو وسط چشــمخانهی پر اشکم
خنــده شادی سر مـــیدهد...
آن همــــ ه باد و طوفان
اگر آنجاست تا تـــو را گم کنم
آقــای ِمن!
لبخنـــدی بزن تا در افق
همچو خورشید تا همیشـــ ه پیدا باشی
از آنرو نمیخوابــم
کـــ ه با تو هیــچ گاه شب نمیآید...
همينجور کـــ ه ساده نگــاه کنی
يا اخمــالو
حتي در خواب
گوشـــ ه های لبهات
می خندد
نگاهت می کنم نگاهت می کنم
و مست بـــ ه خواب می روم
... در آيـــ ه هاي من ...
چشم هاي زيباي تــو
ناپيداست
... در آيـــ ه هاي من ...
پيــچ و تاب اندامت
ناپيـداست
... در آيـــ ه هاي من ...
صداي مهـــربانت
با پرنـــده ها بـــ
ه تابستان کوچ کرده
... و برف ...
اين برف و اين آســمان
شگرف
روي خاطره هاي تــو
را
... سفيد مـــي کنند ...
با دستات یــ ه پروانه مــی
گیری ،
می خوای ببینی زنده است یا نــ ه
انگشتاتو باز مـــي كني ، فرار مي كنــ ه
محكـــم مي گيريش مي ميره ...
دوست داشتن هـــم يــ ه همچين چيزيــ ه
...انتظـ
ـار...
امروز
خــودم را
آراستـــ
ه ام
گفتي
کـــ ه ظهر مــي آيي
و
مــن يادم رفت بپرســم
بـــ
ه افق ِتـ ــ ـو يا مــ ــن ؟
و
تو يادت رفت بگــويي
فـــردا
يا روزي ديـــگر ؟
چـــ
ه فرقــي مي کند ؟
خــودم
را آراستـــ ه ام
عــطر
زده و منتظـــر
با
لباســي کـــ ه خودت تنــم کرده اي
هر آوای پرنـــده ای را
از موهای تو مـــی گذرانم
هـر شراب نابـــی را
با مستی لبهـــای تو
مزه مزه مـــی کنم
صدای تــ ــو
باد را برمـــی گرداند
گل قشنگـــم
برمـــی گردم
پيش از آن کـــ ه تو را بشناسم برمـــی گردم
و در ابتدا و انتــهای ذهنت ورق مــی خورم
مــی خواهی قبل و بعد ذهنت را ببوســم ؟
دوستت دارم را ...
در دستانـــــم مــــي چرخانم .
از اين دست به آن دست !
پس چــــرا
هر وقت مـــي خواهم به دستت بدهم ،
نيستی ؟؟؟!
چـــرا اينجا نيستی
تا " دوستت دارم " را
از جنس ِ خاک کنم ؛
از جنس تنم
و با بــــوسه
بپـــــوشانمش بر تنت !؟
بگذار
" دوستت دارم "
را
از جنس نگـــاه کنم ،
از جنس چشمانم ...
و تا صبـــــح
به نفس های " تو " بدوزم !
حســــرت دستهات ...
مانده به چشمــــهام ،
به خوابــــهام ،
به کش و قوســــهای تنم !
در حســــرت دستهات ،
پــــرپـــــر مي زنم ...
خوش به حال آن مرد كه در زندگي اش تــ ــو راه بروي
خوش به حال مردي كه براش تــ ــو شيرين زباني كني
خوش به حال مردي كه دست هاي قشنگ تــ ــو
دگمه هاي پيرهنش را باز كند،ببندد
تالب هات به نجوايي بخندد
خوش به حال مــ ــن
من می توانم ...